2 Ekim 1967 yılında Bursa-İnegöl’de doğdu. Girdiği bütün çarpışmalarda korkusuzluğuyla dikkat çeken Vedat, istediği şehitlik mertebesine Oçamçıra’da kavuştu. Vedat’ın video kayıtlarındaki son sözü “Zafer!”di. 30 Kasım 1992’de hayatını kaybeden şehidimizin mezarı Gudauta’dadır.

Kaf Dağının nazlı çocuğu
Yüreğimin yangısı
Sarı Abreğim
Körpem benim
Özgür yaşamak adına
Vurulmuşsun
Dağların kartalı
Ölüm süzüle süzüle
İnmiş dağlı yüreğinin üstüne
VE
Kurşun sesi kulaklarında ninni
Ölümün koynuna yaslayıp başını
Usulca kapamışsın gözlerini
Özgürlük sevdasıyla
Sonsuza.

Sıcak kanın akarken
Toprak ağlamış
BİZ
Ağıtlar yakmadık sana
Gözyaşlarımızdan utandık
Hasretini zımbaladık yüreğimize
Acımızı ilmik ilmik
Dokunuk nefesimize
UNUTMADIK SENİ,SARI ABREK
Gözbebeğim benim
Unutamadık...

Bilirsin Kozba Vedat
Hepimiz sevdalıyız
Kaf dağına
Sevda türkülerini kıskandırırcasına..
Geceyi bölüşürüz,umursamadan
Kimimiz şafak sökümlerinde
Kimimiz gün batımlarında
Nöbetler tutarız,özgürlüğümüzün başında
VE
Dünyanın tüm çiçeklerini
Bırakıp insanlara
Yalnızca karanfilleri
Nakış ederiz kefenlerimize
Yine geldi Kasım'ın otuzu
Kalpağın,kaman,ve biz
SENİ HATIRLADIK...
Ölüme inat
Düşlerimizde seninle kucaklaştık
İlk kez bu Kasım'ın otuzunda
Kartal bakışlarına
Destanlar yazamadığımız için AĞLADIK
Hazanla birlikte.
Abhazya'nın sınır taşı
Ölümün nazlı çocuğu
Öksüz yüreğimizde unutmadık seni
UNUTMAYACAĞIZ...... Ö.T.:30/11/1992